گیتار الکتریک

 
نویسنده : آرش شفائی - ساعت ۸:۳۸ ‎ق.ظ روز شنبه ٢۳ بهمن ،۱۳۸٩
 

 

11 نوازنده برتر گیتار الکتریک در جهان در سال 2009 از دیدگاه روزنامه Times

او بزرگترین گیتاریست برقی تمام دورانهاست؟ شاید. هیچ کس به خوبی او نمی‌تواند سبکهای بلوز، راک و موسیقی روان گردان را به این راحتی با هم ترکیب کند یا با جذبه...

مجله تایم 10 نوازنده برتر گیتار برقی در جهان را به شما معرفی می‌کند

1- جیمی ‌هندریکس


او بزرگترین گیتاریست برقی تمام دورانهاست؟ شاید. هیچ کس به خوبی او نمی‌تواند سبکهای بلوز، راک و موسیقی روان گردان را به این راحتی با هم ترکیب کند یا با جذبه محسور کننده گیتار را کنترل کند.


2-Slash


نوازنده‌ای فوق‌العاده دقیق که نسبت به نوازنده‌های دیگر در لیست ما دردسرهای بیشتری از سوی خواننده‌های جلوی صحنه اش می‌کشد.

3- بی.بی. کینگ



او به خاطر جلب توجه کردن اسم گیتارش را Lucille نگذاشته است. با تاکیدهای اساسی روی ویبراتو، صدای گیتار به صدای زنی واقعی مانند است که بلوز می‌خواند.


4- کیت ریچاردز

برجسته ترین شاگرد چاک بری و نیز خالق ترجیع بندهای (riff) به یادماندنی‌تر بیشتر از هرکس دیگری در موسیقی راک اند رول. مثل I Can't Get No/ Satisfaction، Jumpin' Jack Flash، Gimme Shelter، Start Me Up و غیره...


5- اریک کلپتون


بسیار خوب در هرنوع سبکی از بلوز، به احتمال زیاد کلپتون مشهورترین فردی است که به عنوان سرور Tulsa Sound می‌شناسیم. او همچنین به خاطر استفاده از تک نوازی‌هایش در پیش بردن یک آهنگ به جای متوقف کردن آن، در میان خوش آهنگ‌ترین گیتاریست‌ها جای دارد.


  6- جیمی پیچ



صدای گیتار پیج به گونه ای است که گویی شش گیتار در حال نواختند. و سنگینی دست راستش کلیدی است برای شناسایی فوری صدای Led Zeppelin.


7. چاک بری


پدر گیتار راک اندرول، تاثیر دائمی ‌و مسمتر او هنوز در اکثر ترانه‌های امروزی دیده می‌شود.


8. اینگوی مالمستین


سبک «نئوکلاسیک» فوق سریع سوئدی‌اش - او از باخ و پاگانینی تاثیر می‌گیرد- سبک نامشخصی از مقیاسها (تناسبات) و دقت اصولی است. اکثر اوقات او کاری می‌کند که شما وادار می‌شوید قسمت اعظم موسیقی او را به همان سرعتی که می‌شنوید فراموش کنید


  9- پرنس



او کمی ‌هم خوانندگی می‌کند، اما نوازنده اصلی گیتار محسوب می‌شود. بارها گفته شده که تک نوازی آهنگ Let's Go Crazy نمونه کاملی از سبک آشفته او به شمار می‌آید. اما کاورهای دو ترانه Just My Imagination و While My Guitar Gently Weeps بهمان ثابت می‌کند که او می‌تواند نوازندگی‌اش را تحت کنترل خودش داشته باشد.


10- جانی رامون


هیچ کس به اندازه جانی رامون از تک نوازی گیتار متنفر نیست، بنابراین جای تعجب نیست که بگوییم او نمونه کامل سبک پانک punk است.

11- Gary Moore

Gary Moore به عقیده اغلب منتقدین او بهترین موسیقیدانی است که تا به حال از مجموعه جزایر انگلستان پای به عرصه هنر گذاشته است و در دوران کار حرفه ای خود که آغاز آن به سالهای 60 برمیگردد به جز چند مورد استثنا، تمام انواع موسیقی و سبکهای مختلف آنرا با چیره دستی آزموده و گروههایی چون Thin Lizzy، Colosseum II و Skid Row با حضور او به مراحل بالای شهرت و محبوبیت رسیده اند.

گری مور در 4 آوریل سال 1952 در بلفاست ایرلند متولد شد و مانند بیشتر هم دوره هایش ابتدا با شنیدن صدای الویس پریسلی و بعدها توسط آثار گروه بیتلز با موسیقی راک اند رول آشنا شد و دیدن چهره هایی چون جیمی هندریکس (Jimi Hendrix) و گروه جان مایال بلوز برکرز (John Mayall's Bluesbreakers) در میانه دهه 60 چشمان او را بر روی دنیای غنی بلوز گشود.

اما آنچه که استعداد نهفته مور را بیدار کرد دیدن هنر پیتر گرین (Peter Green) در حال اجرای موسیقی و توانایی قابل ستایش او در نواختن گیتار بلوز بود و گری مور با استعداد، کمی بعد به عنوان یک نابغه موسیقی نوجوان شناخته شد. در واقع این گرین بود که برای پیشبرد کار حرفه ای مور از او پشتیبانی کرد و مور بعدها با آلبوم Blues For Greeny در سال 1995 به این پشتیبان بزرگ خود ادای دین کرد.

1992 به همراه کینگ در این زمان مور به دوبلین نقل مکان کرده بود و با فیل لینوت (Phil Lynott) آشنا شده بود که خواننده اولین گروه مطرح گری مور، گروه سه نفره Skid Row بود و تا مدت کوتاهی قبل از این که گروه در سال 1970 قراردادی با کمپانی CBS منعقد کنند با آنها همکاری میکرد. گری با اعضای گروه سه آلبوم تهیه کرد و همراه هنرمندان دیگر در تورهای The Allman Brothers Band و Mountain amongst others حضور یافتند. پس از آن گری برای دنبال کردن کار سولوی خود از گروه جدا شد اما طولی نکشید که مجددا به فیل لینوت پیوست و در گروه Thin Lizzy به جای اریک بل (Eric Bell) قرار گرفت. هرچند حضور او به عنوان یک جانشین در گروه کوتاه بود اما مور دوبار دیگر یکی پس از جدایی برایان روبرتسون (BrianRobertson) از گروه در سال 77 و دوباره در سال 78 برای تور Black Rose به تیم Thin Lizzy پیوست.



در 1979 با ترانه زیبای Parisienne Walkways کار سولوی گری مور به طور جدی آغاز شد. این ترانه شیوه قوی، خلاقانه و سرشار از مایه های بلوز مور را در نواختن گیتار اصلی نشان میدهد و با همراهی صدای پر حس و حال فیل لینوت به قدری ترکیبی عال شده بود که به فهرست Top Ten انگلستان راه پیدا کرد. آلبومی که پس از این ترانه به بازار آمد نیز با استقبال خوبی روبرو شد.
نوشته شده در چهارشنبه چهارم فروردین 1389ساعت 12:10 توسط جهان| نظر بدهید |

نحوه کار گیتار الکتریک:

ارتعاشات وارده بر سیم‌های گیتار توسط قطعه‌ای به نام پیکاپ به سیگنال‌های الکتریکی تبدیل می‌شود. در واقع پیکاپ همانند یک میکروفن عمل می‌کند، با این تفاوت که چون یک سیستم مغناطیسی است فقط ارتعاشات سیم فلزی گیتار را دریافت کرده و آن‌ها را به صورت سیگنال صوتی در می‌آورد و از طریق پیکاپ سلکتور می‌توان پیکاپ مورد نظر را انتخاب کرد. سپس سیگنال‌ها از طریق یک سیم به آمپلی‌فایر (تقویت‌کننده) فرستاده می‌شوند و در آخر صدای تقویت‌شده توسط یک یا چند بلندگو پخش می‌شود. در ابتدا گیتارهای الکتریکی تنها یک پیک‌آپ داشتند، اما امروزه با دو تا پنج پیک‌آپ نیز ساخته می‌شوند.

پیشینه:

ایده پیدایش گیتارهای الکتریکی از آنجا آغاز شد که در همنوازی‌ها صدای گیتار آکوستیک در بین صدای سازهای دیگر مانند بیس و درامز گم بود و به وضوح شنیده نمی‌شد. در نتیجه در صدد آن برآمدند تا صدای گیتار را تقویت کنند، و بهترین راه برای این کار استفاده از علم الکترونیک بود.

در حدود دهه ۳۰ میلادی گیتارهای الکتریکی وارد موسیقی شدند. این اتفاق پدید آورندهٔ انقلابی در صدا و تکنولوژی بود که تا امروز نیز ادامه دارد. با پیدایش راک اند رول در دهه ۵۰ میلادی، گیتارهای الکتریکی به سرعت در موسیقی جا باز کردند و به یکی از فراگیرترین سازهای تاریخ مبدل شدند. معمولاً در گروه‌های راک دو نوازنده گیتار الکتریک وجود دارد که یک نفر ملودی‌ها را می‌نوازد (گیتار لید) و دیگری ریتم‌ها را (گیتار ریتم).

تعداد سیم:

معمولاً گیتارهای الکتریکی شش سیم دارند. بعضی نیز دارای ۱۲ سیم می‌باشند که هرجفت با یک نت کوک می‌شود، منتهی با اکتاوهای متفاوت، این گیتارها اکثراً در موسیقی فولک کاربرد دارند. گیتارهای ۷ و ۸ سیمی نیز وجود داردند که البته غیرمعمول هستند.

اجزای گیتار الکتریک:

  • . سردسته (Head Stock): قسمت بالایی گیتار که سیم‌ها در آنجا تنظیم می‌شوند.
  • ۲. خرک بالا
  • ۳. پیچ‌های کوک یا گوشی‌ها (Tuning Switch): پیچ‌هایی که بر روی دسته گیتار قرار گرفته‌اند و با آن می‌توان گیتار را کوک کرد.
  • ۴. پرده‌نما یا دستان (Fret): قطعه‌های فلزی که بر روی دسته گیتار قرار دارد و پرده‌های موسیقی را از هم جدا می‌کند.
  • ۵. تنظیم کننده دسته (truss rod): برای تنظیم و تثبیت دسته
  • ۶. علامت‌های روی دسته
  • ۷. دسته (Neck): قسمت بلند و باریک گیتار است که جای انگشت‌گذاری نوازنده برای انتخاب نت‌ها است. این بخش بین بدنه و سر دسته گیتار قرار دارد.
  • ۸. اتصال دسته به بدنه
  • ۹. بدنه: قسمت اصلی گیتار است که به دسته متصل شده و برخلاف گیتار آکوستیک معمولاً توخالی نیست و بخش‌هایی مانند پیک‌آپ و خرک بر روی آن قرار دارد.
  • ۱۰. زخمه‌گاه (Pick up): یک سیم‌پیچ مغناطیسی است که بر روی بدنه گیتار و زیر سیم‌ها قرار دارد و وقتی سیم‌ها بر اثر پیک زدن مرتعش می‌شوند تحت تأثیر میدان مغناطیسی پیک‌آپ قرار می‌گیرند و این تحریک به آمپلی‌فایر فرستاده می‌شود و سپس آنجا تقویت می‌شود.
  • ۱۱. کنترل صدا و تن: پیچ‌هایی که بر روی بدنه گیتار قرار گرفته‌اند و می‌توانند صدا و تن گیتار را تغییر دهند.
  • ۱۲. کلید زخمه‌گاه (Pick up Switch): یک تعویض کننده که بر روی بدنه گیتار قرار گرفته و برای تعویض پیک‌آپ و تغییر دادن تُن و صدا بکار می‌رود.
  • ۱۳. لرزانه (Tremolo): میله‌ای که روی بعضی گیتارها قرار دارد و به خرک متصل شده. با حرکت دادن آن به بالا و پایین خرک حرکت می‌کند و باعث زیر و بم شدن صدا می‌شود. به آن اصطلاحا دسته ویبراتو (Vibrato) نیز گفته می‌شود (در این تصویر نیست.)
  • ۱۴. خرک (Bridge): ناحیه‌ای است بر روی گیتار که سیم‌های گیتار بر روی آن قرار می‌گیرند.
  • ۱۵. محافظ پیک (Pickguard): صفحه‌ای است که از زخمی شدن بدنه به‌وسیله پیک جلوگیری می‌کند.

سبک های کاربردی:

از گیتار الکتریک در سبکهای مختلف از جمله راک، متال، پاپ، جاز و هیپ هاپ استفاده می‌شود، اما در سبک راک و متال به عنوان ساز اصلی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

پدر گیتار الکتریک درگذشت



لستر ویلیام معروف به له پل نوازنده و سازنده برجسته گیتار برقی و مشهور به «پدر گیتار الکتریک» در سن ۹۴ سالگی درگذشت.


وی طراح گیتار برقی معروف «گیبسون له پل» بود که به کمک تد مک کارتی آن را به وجود آورد. گیتاری که اجرای موسیقی راک اند رول را در دهه شصت امکان پذیر ساخت و ساز مخصوص نوازندگان و گروه‌های معروف راک مثل پل مک کارتنی، اسلش و یوتو بوده‌است.


له پل کارش را با نواختن گیتار جاز برای خوانندگان بزرگی چون نت کینگ کول و بینگ کرازبی شروع کرد اما به زودی از نواختن گیتار اکوستیک خسته شد و به فکر ساختن گیتار برقی افتاد.
در سال ۱9۳۹، له پل، نخستین گیتار برقی خود را ساخت و نام آن را «لاگ» گذاشت که خیلی زود به نام معتبری در صنعت گیتار الکتریک تبدیل شد.
خلاقیت و نوآوری له پل تنها محدود به ساخت و نواختن گیتار نبود بلکه وی در زمینه ضبط موسیقی نیز نوآوری‌هایی انجام داد از جمله تکنیک ضبط استودیویی مولتی ترک، از ابداعات او در این زمینه به شمار می‌رود. تکنیکی که به نوازندگان اجازه می‌داد که بخش‌های مربوط به خود را قبل از میکس نهایی بر روی یک ترک، به صورت جداگانه ضبط کنند.
له پل، الهام بخش بسیاری از نوازندگان و موسیقی دان‌های گروه راک بوده‌است.


انواع گیتار الکتریک در این مطلب قصد داریم در مورد انواع گیتار الکتریک، و انتخاب آن صحبت کنیم. در گیتارهای الکتریک، یک یا چند "پیکاپ" ارتعاش سیمها را به فرکانس صوتی تبدیل میکند و صوت حاصل توسط یک آمپلی فایر تقویت می شود.

فرکانس صوتی تولید شده توسط پیکاپ ها قابل تغییر و فیلتر شدن است. لذا با استفاده از افکت ها (مثل distortion یا fuzz یا overdrive یا پدال wah-wah) صدای خروجی از گیتار الکتریک قابل اصلاح به سلیقه نوازنده است. Distortion یا Overdrive باعث ایجاد صداهای خشن تر و به اصطلاح دندانه دار می شوند در حالی که بعضی افکت ها صدای شفاف یا Clean ‌دارند.

گیتارهای الکتریک انواع مختلفی دارند، اما میتوان آنها را به دو نوع کلّی تقسیم کرد:


Guitar Hollow Body
Guitar Hollowed Body : این دسته از گیتار ها دارای بدنه تو خالی هستند و اصولا به عنوان نسل اولیه گیتارهای الکتریک به حساب می آیند. کاسه صدای این سازها معمولاً دارای دو سوراخ f‌ شکل (مثل ویولون) هستند. بهترین و معروفترین مدل های این نوع گیتار Epiphone و Gibson مدل ES هستند. این دسته از گیتارهای الکتریک در قدیم، در انواع موسیقی بکار می رفته اند، اما امروزه از این ساز، بیشتر در موسیقی جز و بلوز استفاده می شود.

Solid Body Guitar : این دسته از گیتارها دارای بدنه تو پر هستند و در اصل کاسه تولید صدای آکوستیک ندارند. شناخته شده ترین و معروفترین انواع این گیتارها- از نظر ظاهر- به صورت زیر طبقه بندی می شوند:

Stratocaster


Stratocaster : این نوع گیتار الکتریک برای اولین بار در دهه 50 میلادی توسط "لئو فندر" ساخته شد. گیتارهای مدل استراتوکستر، معمولترین نوع گیتار الکتریک هستند و به دلیل ویژگیهای خاص خود در تمامی سبکهای موسیقی، از بلوز گرفته تا راک و حتی متال، مورد استفاده قرار می گیرند. بهترین و شناخته شده ترین سازنده این نوع گیتار، فندر است و انواع این ساز را با امضاء بزرگترین نوازندگان استراتوکستر ( از Eric Clapton، Stevie Ray Vaughan و Mark Knopfler گرفته تا Jeff Beck و Yngwie Malmsteen) عرضه می نماید.
audio file
برای اولین بار Whammy Bar (دسته ای برای شل و سفت کردن پیچ سیمها یا در حین نوازندگی برای ویبراتو) روی خرک این نوع گیتار ها نصب شد. استراتوکستر ها دارای قابلیت نوازندگی فوق العاده ای هستند و نسبت به مدلهای دیگر، بسیار سبکترند و همه این عوامل باعث محبوبیت استراتوکستر ها است. بدنه این ساز از چوب توسکا (Alder) یا چوب درخت زبان گنجشک (Ash) و دسته از جنس اقاقیا یا Rosewood (دسته های تیره) یا افرا Maple (دسته های روشن) است و دارای سه پیکاپ single coil است.

بزرگترین نوازندگان استراتوکستر عبارتند از: جیمی هندریکس، اریک کلپتون، جف بک، مارک نافلر، دیوید گیلمور، ریچی بلکمور(نوازنده گروه Deep Purple وRainbow)، ینگوی مالمستین، بادی گای و ...


Telecaster
Telecaster : این نوع گیتار الکتریک قدیمی ترین نوع از دسته گیتارهای Solid body است و اولین بار توسط فندر ساخته شد. تله کستر بسیار ساده است و قابلیت های این ساز نسبت به Stratocaster ها محدودتر است، اما صدای منحصر به فرد تله کستر ها همچنان طرفداران زیادی دارد. صدای تله کستر مقطع، شفاف و زنگ مانند است و به همین دلیل بیشتر نوازندگان کانتری و راک اند رول از آن استفاده می کنند. بدنه این ساز معمولاً از چوب توسکا (Alder) یا چوب زبان گنجشک (Ash) و دسته آن از چوب افرا (maple) است و دارای دو پیکاپ single coil است.

بزرگترین نوازندگان این ساز "پیت تاونزند" (یکی از بزرگترین گیتاریستهای حال حاضر از گروه افسانه ای The Who)، کیت ریچاردز (گیتاریست Rolling Stones)، آلبرت کالینز (یکی از متفاوت ترین نوازندگان بلوز که سبک او به ice blues معروف است و به او The ice man: master of telecaster می گفتند) و روی بوکانن هستند.



Gibson Les Pauel
Gibson Les Pauel : گیتار مدل لس پاول گیبسون یکی از مرسوم ترین گیتار های الکتریک است. این مدل گیتار در آهنگهای بلوز، راک و هارد راک استفاده می شود. مزیت این سازها بکار گیری پیکاپ های هوم باکر (Humbucker) در آنها است که باعث از بین رفتن نویز در خروجی صدای آنها می شود و در نتیجه صدای گیبسون لس پاول به نسبت، کمی تودماغی و گرمتر است.

دسته یا neck این ساز نسبت به مدلهای دیگر کمی پهن تر است و کلاً گیتار گیبسون لس پاول، نسبت به انواع دیگر بسیار سنگین تر می باشد. بدنه انواع مرغوب این ساز از چوب ماهون (mahogany) و دسته آن از چوب ماهون یا افرا (maple) بوده و دارای دو پیکاپ هوم باکر است. بزرگترین نوازندگان این ساز گیتاریست گروه لد زپلین جیمی پیج (Jimi Page) ، اسلش، پیتر گرین (گیتاریست Fleetwood mac)، گری مور و زک وایلد (گیتاریست Ozzy Osbourn) و The Edge (گیتاریست U2) هستند.
د


Flying V
Flying V : این نوع گیتارهای الکتریک، جزء گیتارهای با طراحی مدرن محسوب می شوند و دارای شکلی شبیه به حرف V هستند. از این ساز بیشتر در موسیقی هارد راک و متال استفاده می شود، هرچند آلبرت کینگ در دهه 70 از این ساز در موسیقی بلوز استفاده می کرده است. بدنه این ساز از چوب ماهون (mahogany) یا Korina ‌است و دسته عمدتاً از اقاقیا (Rosewood) یا آبنوس (ebony) می باشد و دارای دو پیکاپ هوم باکر است. بزرگترین نوازندگان این گیتار رادلف شنکر (گیتاریست scorpions)، رندی رودز (گیتاریست سابق Ozzy Osbourn)، جیمز هتزفیلد و کرک همت (از گروه metallica) و لنی کراویتز هستند.


Explorer
Explorer : این نوع گیتار نیز مثل مدل Flying V جزء گیتارهای با طراحی مدرن به حساب می آیند. هرچند در ابتدای تولید این ساز، استقبال چندانی از آنها نشد، اما بعدها این گیتار در موسیقی هارد راک و متال مورد استفاده قرار گرفت. مشخصات ساختاری Explorer ها نیز مشابه Flying V است. از نوازندگان بزرگ این ساز می توان به مارتی فریدمن (گیتاریست Megadeath)، آلن کالینز (از گروه Lynyrd Skynyrd) ، جیمز هتزفیلد، ماتیاس جابز (گیتاریست scorpions) و جانی وینتر (Johnny Winter) اشاره کرد.

مدل Ibanez:


مدل ESP:


مدل Jackson:

مدل Gibson:


مدل DEAN:


مدل ARIA:


مدل STAGE:

اگر شما تا بحال برای یک بار به طور جدی قصد خرید گیتار الکتریک را داشته اید با نام فندر " Fender " آشنا هستید. فندر یکی از معروف ترین کمپانی های تولید کننده گیتار و آمپی فایر های حرفه ای است


نام فندر همواره در دنیای موسیقی به خصوص شاخه راک زبان زد موسیقی دانان بوده و هست ! استیل فندر و گیتارهای آن همواره مخصوص و مانند شناسنامه ای برای آن بوده است. ظاهر زیبا و رنگ بندی خاص , طرح سر دسته منحصر بفرد خود" که اصطلاح دسته فنری در بازار معروف است ! " پایین بودن اکشن سیم ها که باعث میشود با کمترین نیرو بیشترین افکت و کارایی را داشته باشد از خصوصیات منحصر به فرد فندر است.

نام فندر بر اساس نام اولین طراح آن , کلارنس لئو فندر "Clarence Leo Fender" نام گذاری شده است . لئو فندر در10 اگوست 1909 در یک خانواده کشاورز به دنیا آمد . خانواده وی از پرتغال کاران آمریکا در مزرعه ای مابینAnaheim و Fullertonبودند . لئو از سن 13 سالگی علاقه خاصی به تعمیر لوازم برقی به خصوص رادیو داشت و تعمیرات رادیو را به عنوان یک نفریح در ساعات بیکاری انجام میداد. در سال 1928 لئو وارد کالج شد و تحصیلات خود را در رشته حسابداری تکمیل کرد. دو رویداد مهم زنگی لئو را تحت تاثیر قرار داد در سال 1930 سفارش یک سیستم PA را برای یک باند موزیک ویژه رقص پذیرفت و اتفاق بعدی آشنایی وی با Esther Klosky در سال 1934 بود. در سال 1938 به عنوان حسابدار در یک موسسه مشغول به کار شد و در همان دوره شانس خود را برای باز کردن یک مغازه تعمیرات رادیو در پایین شهر Fullerton امتحان کرد .پس از چندی عده ای از موزیسین ها برای سرویس و ارتقا امپ و گیتار خود به وی مراجعه کردند و او را به فکر ساخت گیتار انداختند .

اولین گیتارالکتریک ساخت فندر در سال 1946 ساخته شد و باعث شد که لئو کمپانی Fender Electric Instrument را در Fullerton تاسیس کند. پس از چندی مکان کمپانی به میدان Raymond در Fullerton انتقال یافت که بعد ها به یاد لئو فندر به میدان فندر تغییر نام یافت. لئو در سال 1965 به علت ضعف جسمانی کمپانی خود را به CBS Musical Instruments فروخت ولی نام وی بر روی تمامی گیتارها جاودانه ماند . کلارنس لئو فندر در21 مارچ 1991 بر اثر بیماری پارکینسون چشم از جهان فرو بست. نام فندر و طرح های جاودانی او سالهاست که در دستان هنرمندان مطرح موسیقی محبوبیت خود را حفظ کرده است . هنرمندانی چون جیمی هندریکس Jimi Hendrix – گروه رولینگ استون The Rolling Stones – اریک کلپتون Eric Clapton و بسیاری از سرشناسان موسیقی جهان و نیز هنرمندان ایرانی همچون کورش – کاوه و کامیل یغمایی و ... از این مارک استفاده میکنند . ولی قیمت همواره گران آن باعث شده است کمتر کسی بتواند در حال حاضر این مارک را تهیه نماید !
*البته توصیه میکنم کسانی که قصد خرید فندر را دارند اگر میتوانند آن را از خارج از ایران تهیه کنند چون قیمت آن بسیار پایین تر است و در حراجی ها و دست دوم فروشی های موسیقی میتوانند باقیمت نازلی آن را تهیه کنند. در ایران فندر های موجود از قیمت یک میلیون و دویست شروع میشود ! از دیگر کمپانی های سازنده مطرح گیتار میتوان به دو نام Gibson – Ibanez اشاره کرد.